Eterno Tommy

Views: 1087

¡Qué coraje,

qué rabia,

qué gran

tristeza!

Perderte

a ti,

si a ti,

a mi

héroe

de infancia

al héroe

de todos

y ¿por qué?

Por la maldita

hegemonía.

Siempre

mostrando

tu gran

sonrisa

y tu gran

fortaleza,

amando

lo que fuiste.

Solo queda

agradecerte

por cada

mañana,

tarde

o noche

en que

fuiste

parte

de mi

vida,

aunque

fuera

solo

por

veinte

minutos.

Sigo

en shock,

con

mucha

ganas

de

llorar,

no pude

ni

conocerte;

pero

agradezco

todo

lo que

me

enseñaste,

siempre

estaré

orgulloso

de

que

fuiste

parte

de mi

devenir.

El cirio

verde

se ha

apagado,

pero tu legado

vivirá…

Eterno Tommy